واقعیت اینه که پیش کشیدن قضیهی خیانت، بشدت دردناکه اما مهمه که درین موقعیت، بتونین با تمرکز، سؤالهایی بپرسین؛ حق شماست که بدونی چه اتفاقی افتاده و متقابلاً همسرتون موظفه هرچقدرم دردناک، حقیقت رو به شما بگوید
گفتگو درباره این اتفاق، باید در فضای خصوصی صورت بگیره و چه بهتر اینکه از یک مشاور خبره کمک بگیرین. تحت هیچ شرایطی، فرزندان رو درگیر نکنید
روی واقعیتها تمرکز کنید؛ اینکه این رابطه چقدر طول کشیده، الان همسرتون در چه مرحلهای ازین رابطه است، نوع ارتباط تا چه حدی بوده، دلایل خیانت مهمه اما از سوالاتی مثل اینکه فلانی بهتر از من بود یا در تختخواب بهتر بود پرهیز کنید
تحت هیچ شرایطی خودسرزنشی نکنید؛ هیچ مجوزی برای خیانت و بیاخلاقی طرفین وجود ندارد، هر مسألهای راهحلی منطقی دارد
طبیعی است که ناراحت بشوید و حق هم دارید، اما اگر فضا رو به سمت داد و بیداد و خشونت فیزیکی و… بکشانید، جلوی رسیدن به درک مشترک از این قضیه رو میگیرید
وقت بگذارید، به خودتون فرصت بدید، حقایق رو متوجه بشوید و راجع به اینکه میخواهید چه کنید و در ادامه چه اتفاقی بیفتید فکر کنید
از مشاور و زوجدرمانگر کمک بگیرید، نسبت به خصوصیات روحی و فکریتون شناخت بیشتری پیدا کنید برای تصمیمات بعدی دلایل این خیانت و واکنشهای بعدی همسرتون به لحاظ میزان صداقت و ندامتش خیلی میتواند در تصمیماتِ با طمأنینهی شما مؤثر باشد.

